Stadsgedicht

Stadsgedicht door Patrick Olde Nordkamp.

Tankenberg, Paasberg, Hakenberg…

Spookhazen, Witte wieven, Galgenbelt, hang naar de dood Scherende vleermuizen, balkende uilen, de zon kleurt hemels rood Ochtendgloren, Hakenberg, Klein, Old of Groot Hakolberend, Hackelberg, Hackelblok Amper vijf uur in de ochtend op de klok

Vogels ontwaken luidruchtig in het ochtendtij Reeën, zelfs een zesender, fourageren in de wei Spookhazenroute schoorvoetend rondom Hakenberg Mysterieus, mystiek, in de Tour de France een dwerg

Blik op de Hooge Lutte, de Groote Hel, een onverwachte groet Een ooievaar die hier wél ongestoord zijn nest uitbroedt Landgoed Hakenberg, dendrologisch van belang Une ferme Ornée, lambrisering, nostalgisch behang Hakolberend, Hackelberg, Hackelblok Amper twaalf uur ’s middags op de klok

De zon kleurt de koeien bont in wilde bloemenweide Mens en natuur die zich hier nooit van elkaar scheidde Streekarchitect Jan Jans, zonder kinderen… Liet zich niet door externe invloeden hinderen

Bentheim op Slot, door de bomen schielijk verscholen in het zicht Peter Wattez, landschapsarchitect, zag hier het licht Mist en nevel creëren kransen rondom theekoepel, 57 meter hoog Wodan of Anubis? De Hellehond hield hier zijn poten droog

Hakolberend, Hackelberg, Hackelblok ‘n Tweeduuster’ vecht onverstoorbaar tegen de klok Niet de mens maar het ongedierte heerst hier over de nacht Een eervolle prijs voor ecologische- en architectonische pracht Landgoed Hakenberg is geen geschiedenis, maar blijvende nostalgie Dankzij het grote hart van Paul en Anne-Marie

Tankenberg, Paasberg, Hakenberg...


Cookiebeleid

Door het gebruik van onze website ga je akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie is beschikbaar in ons Cookiebeleid. Cookiebeleid Lees meer