Film: So long my son

So Long, My Son speelt tegen de achtergrond van de Chinese eenkindpolitiek. Precies veertig jaar geleden voerde China de eenkindpolitiek in: ouders mochten maximaal één kind krijgen.

Het doel was de enorme bevolkingsgroei te remmen. In de praktijk leidde het tot een voorkeur voor jongetjes en een toenemende vergrijzing, waarna vier jaar geleden de tweekindpolitiek werd ingevoerd. Het aangrijpende, drie uur durende So Long, My Son omslaat bijna dertig jaar en gaat vooral over de gevolgen van de eenkindpolitiek. Want wat gebeurt er als jouw enige kind overlijdt?

De zoon van het echtpaar Yaojun en Liyun verdrinkt tijdens het buitenspelen. Het stel vlucht naar de andere kant van het land, weg van de herinneringen en de problemen die de dood van hun zoon met zich meebrengen. Waar ze ooit samen in een grote fabriek werkten en omringd waren door vrienden, lijkt nu alles wat hun leven de moeite waard maakte te zijn verdwenen en hebben ze alleen elkaar nog.

„Er zijn nog weinig sporen van ons verleden”, is de conclusie van het echtpaar Yaojun en Liyun als ze na jaren afwezigheid weer de stad bezoeken die ze verlieten na het ongeluk waarbij hun zoontje Xingxing omkwam.

Hun geboortestad is onherkenbaar omdat tijdens hun afwezigheid veel heeft plaatsgemaakt voor nieuwbouw. De film laat de vrijwel verdwenen sporen van het echtpaar zien – het recente verleden van China – en fungeert zo als geheugen van een snel veranderend en vergetend China.

Heden en verleden wisselen elkaar af in So Long, My Son, regisseur Wang Xiaoshuai maakt niet heel expliciet wanneer een gebeurtenis plaatsvindt. Omdat de toeschouwer zelf actief moet reconstrueren waar en wanneer scènes zich afspelen en hoe de verhoudingen tussen personages liggen, raakt hij betrokken bij het verhaal. Waarbij de kijker enigszins wordt geholpen om de chronologie op orde te krijgen met verouderingsmake-up, haardracht, kleding, locaties en lichaamstaal.

De hoofdpersonen en hun problemen veranderen weinig, maar om hen heen verandert alles. China ondergaat in een paar decennia een volledige metamorfose van communistische arbeidersstaat naar economische machine, en geen enkel oud huizenblok lijkt bestand tegen de voortdenderende tijd en de verandering die deze met zich meebrengt. In het kielzog van de vooruitgang veranderen ook de mensen. Sommige voormalige fabrieksarbeiders weten zich op te werken tot vastgoedmagnaten, terwijl anderen het liefst zouden willen dat alles zo simpel was gebleven als in het China van hun jeugd. Ook dit parallelle verhaal, waarvan de invloed letterlijk wereldwijd is, krijgt van regisseur Wang alle aandacht en tijd om tot volle wasdom te komen.

Wang Jingchun en Yong Mei zijn geweldig als Yaojun en Liyun, alleen al door hun oogopslag weet je hoe zij zich voelen.

Het knappe van So Long, My Son is dat ondanks de melodramatische gegevens – de dood van een kind, gedwongen abortus, overspel en adoptie – de film zeer beheerst blijft. Juist door kalm en heel precies te observeren, bewerkstelligt Wang een grote emotionele resonantie.

'Fraai melodrama over arbeidersgezin'. (VPRO Cinema)

Wanneer

Prijzen

  • € 6,50 Prijs voor leden
  • € 9,50 Prijs voor niet-leden

Locatie

Filmhuis Oldenzaal

Adres
(vertoningsadres) Molenstraat 25, 7573 BJ Oldenzaal
Telefoon
0541-510001
Telefoon
0541-853664
E-mail
Website
www.filmhuisoldenzaal.nl/

Tip je vrienden

facebook twitter