LA BELLE ÉPOQUE

Vader Victor (Daniel Auteuil) lijkt een van die mannen met een eeuwigdurende midlifecrisis. Zijn echtgenote Marianne (Fanny Ardant) verliet hem voor een jongere minnaar en zoon Maxime is een groot kind: de huwelijksperikelen van zijn ouders staan zijn volwassenwording in de weg.

Dus doet Maxime wat alle kinderen zouden willen: hij bedenkt een plan om zijn ouders weer bij elkaar te brengen. Het moet zijn ultieme regie worden. Met hulp van zijn vriend Antoine, die een bedrijf runt dat wensdromen en herinneringen nabouwt in een fysiek soort virtualreality met echte acteurs, decors, kostuums, pruiken en snorren, wil hij zijn vader het moment laten herbeleven waarop die zijn moeder ontmoette. En natuurlijk gaat daarna alles door elkaar lopen.

La belle époque gaat over nostalgisch verlangen naar vroeger; de tijd van jeugdige onbezonnenheid toen de wereld één groot avontuur leek. Bij Victor uit dat zich in zo’n hevige romantisering van het verleden dat hij zich een vreemde voelt in de huidige tijd, met verbittering en chagrijn als resultaat. Dat hij in de uit 1974 nagebouwde bistro bij de herbeleving van zijn verliefdheid valt voor de actrice die de jonge versie van zijn vrouw speelt, had makkelijk tot typisch Franse o-la-la-scènes kunnen leiden. De film valt niet in die valkuil, maar onderzoekt behendig en innemend het fenomeen nostalgie: was vroeger echt alles beter?.

Het kost weinig moeite om Victors ziekelijke nostalgie niet alleen als een persoonlijk probleem, maar als een aandoening voor heel Frankrijk te zien. Het land weet zich geen raad met de moderne tijd, met als gevolg een enorme hang naar het verleden. Maar La belle époque heeft ook iets te melden over de almacht van regisseurs. Antoine, die de re-enactments regisseert, is een tirannieke kerel, die zijn vriendin in ongemakkelijke situaties manipuleert. De thematische gelaagdheid tilt La belle époque boven de conventionele romkom uit, die de film ook is. Het acteursensemble had dat ook door, want vooral de veteranen Daniel Auteuil als Victor en Fanny Ardant als zijn vrouw zijn heerlijk op dreef. Over nostalgie gesproken.

Wanneer

Prijzen

  • € 6,50 Prijs voor leden
  • € 9,50 Prijs voor niet-leden

Locatie

Filmhuis Oldenzaal

Adres
(vertoningsadres) Molenstraat 25, 7573 BJ Oldenzaal
Telefoon
0541-510001
Telefoon
0541-853664
E-mail
Website
www.filmhuisoldenzaal.nl/

Tip je vrienden

facebook twitter